🕛 Kara Za Posiadanie Narkotyków Na Własny Użytek

Wyjściowo bowiem, za udzielanie narkotyków lub dopalaczy nieodpłatne – np. częstowanie kolegi czy koleżanki podczas imprezy w klubie czy na tzw. domówce, grozi w Polsce kara pozbawienia wolności do lat 3, zaś za udzielanie ich nieodpłatnie małoletniemu, tj. osobie poniżej lat 18, kara pozbawienia wolności od 6 miesięcy do nawet 8 Podsumowując prawo karne daje wiele możliwości przy przestępstwach narkotykowych, aby pomóc osobie, która posiada niewielkie ilości, w dodatku na własny użytek, lub która jest uzależniona od środków odurzających. Posiadanie na własny użytek – Kiedy możemy o nim mówić? Co zrobić, jeśli zostaniesz zatrzymany za posiadanie narkotyków? Przepisy prawne dotyczące narkotyków mają na celu przede wszystkim ograniczenie rozprzestrzeniania się zjawiska nadużywania substancji psychoaktywnych. Dlatego znaczenie ciężej karany jest handel narkotykami, niż posiadanie ich na własny użytek. Posiadanie niewielkiej ilości na własny użytek to kara pozbawienia wolności do roku, kara ograniczenia wolności lub grzywna. Za nieznaczną ilość należy przyjąć jeden gram kokainy, 1,5 grama amfetaminy lub heroiny czy do czterech tabletek ecstasy. Wyższe są wartości dotyczące narkotyków produkowanych z konopi – do 10 gramów Kara za posiadanie narkotyków na własny użytek i odstąpienie od ścigania. Jak wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego, posiadanie narkotyków na własny użytek to dysponowanie tego rodzaju substancją, które związane jest z zamiarem jej użycia. Zwierzęta, których dotyczy obowiązek identyfikacji i rejestracji, ubijane na użytek własny muszą być prawidłowo zidentyfikowane. Ubój zwierząt w celu produkcji mięsa na użytek własny, w przypadku gdy dokonywany jest na terenie gospodarstwa, może być przeprowadzony w gospodarstwie : - w którym te zwierzęta są utrzymywane lub Posiadanie narkotyków to statystycznie najczęściej popełniane przestępstwo narkotykowe. 👮‍♂ 👨‍⚖ 👩‍🏫. Kara za posiadanie narkotyków zależna jest w dużej mierze od ilości ujawnionych u sprawcy środków odurzających. 🎲. O przestępstwie posiadania narkotyków dowiesz się więcej z tego wpisu. Na wstępie należy podkreślić, że w Polsce posiadanie niewielkiej ilości narkotyków na własny użytek zgodnie z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest nielegalne. Przepisy co do zasady zakazują posiadania środków odurzających i substancji psychotropowych. Marihuana stanowi najbardziej popularny narkotyk używany przez Europejczyków. Jest zaliczana do tzw. narkotyków miękkich. W niektórych państwach członkowskich UE podlega liberalnej polityce, w innych jest całkowicie zabroniona, a w jeszcze innych dozwolona np. tylko w celach medycznych. Zażywanie tej substancji jest bardzo – Karanie za posiadanie narkotyków na użytek własny nie jest do końca celowe, bo nie poprawia sytuacji. Nie zmniejsza się ani liczba osób używających narkotyków, ani liczba osób sprzedających – mówi dr Piotr Kładoczny, wiceprezes zarządu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, współautor raportu „Karanie za posiadanie narkotyków”, z którego wynika Kiedy możesz na to liczyć? Jest szansa, że ominie cię kara za posiadanie marihuany, jeśli znaleziona przy tobie ilość konopi będzie niewielka. Wówczas istnieje duże prawdopodobieństwo, że byłaby ona wykorzystana jedynie przez ciebie (na użytek własny). To jednak niejedyna przesłanka do łagodniejszego potraktowania cię! Posiadanie nawet niewielkich ilości zakazanych środków odurzających jest w Polsce karalne. Zgodnie z art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii grozi nam za to nawet kara 3 lat pozbawienia wolności, a w wypadkach mniejszej wagi do roku. Najczęściej środki odurzające (głównie marihuana) są ujawniane przy “rutynowych kontrolach osobistych” (abstrahując już w tym miejscu od LgK2IrC. Podczas czwartkowych obrad Sejm przyjrzy się trzem projektom dotyczącym marihuany do wykorzystywania leczniczego Obecnie w Polsce lekarze mogą przepisywać medyczną marihuanę, nielegalna jest jednak jej uprawa Wiele krajów UE idzie w kierunku liberalizacji prawa dotyczącego marihuany, w tym Malta, która pod koniec 2021 r. jako pierwszy kraj w Europie zalegalizowała uprawę i posiadanie marihuany do celów rekreacyjnych Do państw, które wciąż bardzo surowo podchodzą do narkotyku, należy Cypr, gdzie za używanie marihuany grozi nawet dożywocie — jedynie w teorii, bo nie wydano jeszcze tak surowego wyroku Więcej takich historii znajdziesz na stronie głównej Onetu W projektach, które trafiły do Sejmu, chodzi o dopuszczenie w Polsce uprawy marihuany do wykorzystywania medycznego, a także o uproszczenie zasad upraw konopi do zastosowania spożywczego czy przemysłowego. Posiedzenie Sejmu. Posłowie zajmą się kwestią marihuany [RELACJA NA ŻYWO] Kwestia legalności marihuany w krajach UE Zgodnie z ustawą z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii import, sprzedaż, produkcja i posiadanie marihuany są w Polsce nielegalne. Posiadanie marihuany może grozić karą trzech lat więzienia, a jej sprzedaż dziesięcioma. W przypadku posiadania niewielkich ilości i jeśli jest to pierwsze przestępstwo, prokurator nie musi wnosić oskarżeń. W 2017 r. w życie weszła ustawa dotycząca medycznego użycia marihuany. Od tamtego czasu lekarze mogą ją przepisywać pacjentom z nowotworami, chorobą Parkinsona, epilepsją i innymi schorzeniami. W Polsce nie można jednak uprawiać konopi indyjskich w celach leczniczych, co oznacza, że importowane produkty są dość drogie. Dalsza część artykułu znajduje się pod materiałem wideo: Krajem, który kojarzy się z liberalnym podejściem do marihuany, jest Holandia. Tam już w 1972 r. rząd uznał, że marihuana ma małą szkodliwość. Posiadanie do 5 g marihuany nie jest uznawane za wykroczenie. Jeśli ktoś ma powyżej 30 g marihuany, grożą mu 2 lata więzienia. W Holandii można też spotkać "coffee shops", w których legalnie są sprzedawane produkty z konopi. Również Czechy są krajem, w którym dopuszczane są pewne ilości marihuany na własny użytek: maksymalnie 15 g lub uprawa 5 krzaków konopi indyjskich. Niemniej produkcja, transport i sprzedaż narkotyku jest nielegalna. Incydent w Sejmie z udziałem posłów KO. Budka wyprowadził z sali plenarnej Sienkiewicza Krajem Unii Europejskiej, który niedawno, bo w grudniu 2021 r., zmniejszył restrykcje dotyczące marihuany, jest Malta. Jako pierwszy kraj w Europie zalegalizowała uprawę i posiadanie marihuany do własnych celów. Nielegalne pozostało palenie marihuany w miejscach publicznych, a posiadanie do 28 g może podlegać karze grzywny. Innymi krajami UE, które w pewnym stopniu dekryminalizują marihuanę są Niemcy, Portugalia, Hiszpania czy Chorwacja. W Niemczech nie można posiadać marihuany, ale można ją zażywać, jeśli nie szkodzi innym i mowa o niewielkich ilościach. W Portugalii używanie, zakup, posiadanie są uważane za wykroczenia, a kraj posiada wiele sankcji: od małych kar pieniężnych, po leczenie odwykowe, czy zakaz opuszczania kraju. Z kolei w Hiszpanii można legalnie konsumować i uprawiać marihuanę, ale jedynie w swojej prywatnej przestrzeni. Sprzedaż czy konsumpcja marihuany publicznie podlega już karze. W Chorwacji posiadanie małej ilości narkotyków jest traktowane jako wykroczenie. W kraju legalne jest stosowanie marihuany medycznej. Ustawa o weryfikacji szczepień bez drugiego czytania w Sejmie. Wcześniej Kaczyński spotkał się z antyszczepionkowcami Więzienie za posiadanie W większości krajów marihuana pozostaje całkowicie nielegalna. W Bułgarii posiadanie nawet małych ilości przeznaczonych do dystrybucji może wiązać się z 8 latami więzienia. Cypr jest jednym z krajów, który ma najsurowsze prawo dotyczące konopi indyjskich. Tam za posiadanie marihuany grozi 8 lat pozbawienia wolności, a za używanie jej nawet dożywocie — dotąd nie zastosowano jeszcze tak surowej kary. Senat powołał nadzwyczajną komisję w sprawie Pegasusa We Francji, w której można stosować leczniczą marihuanę na podstawie recepty od lekarza, uprawa, sprzedaż, posiadanie lub spożywanie konopi indyjskich grozi grzywną bądź rocznym więzieniem. Cieszymy się, że jesteś z nami. Zapisz się na newsletter Onetu, aby otrzymywać od nas najbardziej wartościowe treści. (DSZ) Kiedy ilość narkotyków jest znaczna?Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii wspomina o „zwykłej” ilości narkotyków, ilości znacznej oraz ilości nieznacznej. Przez znaczną ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych z pewnością należy rozumieć ilość, która jest zdecydowanie większa od ilości „zwykłej”, tj. ilości posiadanej w celu zaspokojenia potrzeb przeciętnego użytkownika narkotyków, większej niż kilka porcji. W orzecznictwie oraz nauce prawa wskazano na następujące kryteria, które pozwalają uznać ilość narkotyków za znaczną:ilość;jakość;cel przeznaczenia środka;wartość rynkowa;Ilość narkotyków, wyrażona w liczbie porcji, jest kryterium podstawowym. Najczęściej przyjmuje się, że chodzi o co najmniej kilkadziesiąt porcji, czasami jednak sądy stoją na stanowisku, że narkotyki muszą wystarczyć do odurzenia kilkuset lub kilku tysięcy osób. Ważne jest podkreślenie, że w opiniach biegłych i laboratoriów kryminalistycznych często wskazuje się, jaka masa środka stanowi jedną porcję. I tak w odniesieniu do marihuany biegli często wskazują, że w 1 gramie suszu mieści się kilka porcji albo że jedna porcja waży od 0,1 do 0,5 grama. Przy takim ujęciu za znaczną ilość można by było uznać nawet np. 10 gramów marihuany, co jednak jest dalekie od powszechnego rozumienia pojęcia „znaczna ilość narkotyków”.Biorąc pod uwagę jakość narkotyków, sąd uwzględni stężenie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w danym produkcie. Im wyższe jest stężenie, tym łatwiej uznać, że niezbyt duża masa narkotyków stanowi znaczną ważnym kryterium jest cel przeznaczenia środka, ponieważ czasami pozwoli ono na uznanie posiadania dużej ilości narkotyków na własny użytek za posiadanie nie znacznej, lecz „zwykłej” ilości narkotyków. To kryterium jest brane pod uwagę przede wszystkim w przypadkach, gdy dla przeciętnego posiadacza ilość narkotyków mogłaby być znaczna, lecz nie jest tak postrzegana przez jej posiadacza. W ocenie Sądu Najwyższego miarą „znaczności” może być „także stosunek ilości określonych środków do potrzeb jednego człowieka uzależnionego od tych środków. Jeżeli zatem przedmiotem czynu jest taka ilość tych środków, która mogłyby zaspokoić tego rodzaju potrzeby co najmniej kilkudziesięciu uzależnionych, to należy przyjąć, że jest tych środków znaczna ilość” (wyrok SN z 1 marca 206 r., II KK 47/05). Ponadto część sądów powszechnych wskazuje, że „przy ustalaniu, czy w konkretnej sprawie mamy do czynienia ze zwykłą, czy też ze znaczną ilością środków odurzających lub substancji psychotropowych, należy brać pod uwagę takie okoliczności jak: rodzaj środka odurzającego (decydujące znaczenie ma tutaj podział na miękkie i twarde środki odurzające); waga środka odurzającego; cel przeznaczenia (na użytek własny lub w celach dystrybucyjnych). Oprócz tego należy mieć na względzie to, iż „znaczna ilość” nie może być ilością zbyt małą, albowiem w takiej sytuacji kwalifikowany typ przestępstw narkotykowych zdominowałby jego typ zasadniczy, który to powinien przecież być dominującym” (wyrok SA w Łodzi z r., II AKa 255/13).Skorzystaj z E-porady prawnejZadanie pytania nic Cię nie kosztuje. Wstępna analiza i wycena jest bezpłatna oraz nie zobowiązuje do kontekście celu posiadania narkotyków ważne jest właśnie ustalenie, czy sprawca jest uzależniony od narkotyków. Taki wniosek wypływa z analizy orzecznictwa Sądu Najwyższego, według którego sąd „powinien brać pod uwagę również i to, w jakim celu sprawca środki odurzające lub substancje psychotropowe posiadał, a także, czy jest on osobą od tych środków/substancji uzależnioną” (wyrok SN z r., III KK 73/17).Sprawca posiadający dużą ilość narkotyków, która jednak nie zostanie uznana za znaczną, będzie odpowiadał za podstawowy typ posiadania narkotyków, tj. za posiadanie „zwykłej” ilości, co wiąże się z łagodniejszą odpowiedzialnością karną. Sąd będzie mógł w takiej sytuacji uznać, że zachodzi wypadek mniejszej wagi, który pozwala na wymierzenie kary grzywny lub ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia spotykanym, choć rzadko, kryterium pomocniczym jest wartość rynkowa narkotyków. Jest to jednak kryterium niewłaściwe, ponieważ na rynku jest dostępnych wiele środków odurzających w bardzo wysokiej cenie, które, kosztując dużo, mogą mieć niewielką masę. Z tego powodu sądy najczęściej nie odwołują się do powyższego przy tym podkreślić, że w sądach powszechnych dominuje stanowisko, że o znacznej ilości narkotyków decydują tylko ilość oraz jakość produktu. Chociaż uwzględnienie celu posiadania, w tym indywidualnych potrzeb posiadacza, wydaje się celowe, w orzecznictwie nie akceptuje się z reguły tego kryterium, ale sądy zaczynają je stosować coraz społeczna szkodliwość czynu – sposób na niekaralność?Uznanie, że w niektórych przypadkach posiadanie znacznej ilości narkotyków jest czynem społecznie szkodliwym w stopniu znikomym, mogłoby być korzystnym rozwiązaniem dla sprawcy. Zgodnie z Kodeksem karnym taki czyn zabroniony nie stanowi przestępstwa, a zatem nie zostanie wymierzona takiego podejścia jest wyrok Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z 14 września 2021 r., sygn. akt II K 355/21. Sąd wskazał, że okolicznością świadczącą o znikomej społecznej szkodliwości posiadania znacznej ilości narkotyków jest posiadanie ich w celach medycznych, związanych z faktyczną koniecznością zastosowania leczenia tzw. medyczną marihuaną. Jako że oskarżony był osobą bezrobotną i nie mógł sfinansować drogiego leczenia lekiem konopnym, który w dodatku jest trudno dostępny na polskim rynku farmaceutycznym, dopuszczalne było posiadanie i produkowanie znacznej ilości narkotyków, która przekraczała 1 stanowisko do tej pory nie było spotykane w orzecznictwie. Jednak w najbliższym czasie mogą pojawiać się podobne wyroki, ponieważ świadomość społeczna w zakresie korzystania z medycznej marihuany jest coraz większa, a przy tym jej dostępność jest wciąż niska, co wiąże się z ryzykiem nabywania, produkowania oraz posiadania narkotyku wbrew przepisom widać, osoba, która posiada znaczną ilość narkotyków na własny użytek, najczęściej nie uniknie odpowiedzialności karnej, jednak kara ta nie zawsze musi być surowa. W każdym przypadku zachęcamy do kontaktu z naszymi prawnikami, którzy będą mogli znaleźć dla Was najlepsze rozwiązanie. Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem posiadanie narkotyków jest zabronione. Niektóre osoby noszą jednak przy sobie niewielką ich ilość na tak zwany „własny użytek”. Najczęściej jest to marihuana. W moim kolejnym artykule z zakresu prawa karnego opiszę, jak wygląda posiadanie narkotyków od strony prawnej, a także podpowiem, w jaki sposób można się bronić w sprawie o posiadanie narkotyków. Potrzebujesz pomocy adwokata? A może chcesz pomóc bliskiej Ci osobie? Zapraszam do zapoznania się z ofertą mojej Kancelarii Adwokackiej (Adwokat Sprawy Karne). W trudnych sprawach reprezentuję klientów z całej Polski. Zapraszam do kontaktu. Posiadanie narkotyków – główne wnioski Posiadanie narkotyków, poza wyjątkami wskazanymi w ustawie, jest w Polsce karalne. Karalne jest również posiadanie narkotyków na własny użytek w niewielkiej ilości. Wobec osób nieletnich sąd może zastosować środki wychowawcze i poprawcze. Osoba, która zostaje zatrzymana przez Policję bądź wobec której zastosowano tymczasowe aresztowanie, ma określone prawa. Warto je znać i z nich korzystać. W razie postępowania karnego zawsze warto skorzystać z pomocy obrońcy. Czy posiadanie narkotyków jest karalne? Problem posiadania narkotyków został uregulowany w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Aby było łatwiej, w dalszej części artykułu będę ją po prostu nazywać ustawą. Zgodnie z jej przepisami, posiadanie narkotyków jest zabronione, a co za tym idzie, grożą za nie sankcje karne. Nie ma znaczenia tutaj ilość oraz rodzaj narkotyków. W ustawie przewidziano jednak pewien wyjątek. Mianowicie dotyczy on posiadania marihuany w celach medycznych, przemysłowych oraz badawczych. A jak wygląda kwestia posiadania narkotyków na własny użytek? Jakiś czas temu wiele się o tym mówiło w mediach. Pewien poseł z Kielc uczynił wręcz z tej kwestii środek swojego przekazu politycznego. Czy zatem ustawodawca zalegalizował taką sytuację? Posiadanie narkotyków na własny użytek Jak już wcześniej wspomniałam, posiadanie narkotyków w każdej ilości jest zabronione, także na własny użytek. W praktyce często dochodzi do zatrzymań młodych ludzi, którzy mają przy sobie niewielkie ilości marihuany. Z prawnego punktu widzenia jest to poważny problem, albowiem młodzi mogą w prosty sposób popaść w konflikt z prawem. Inną kwestią jest natomiast wymiar moralny i zdrowotny, jednakże nie będę go omawiać w tym artykule. W niektórych przypadkach osoba, która została zatrzymana, może liczyć na uniknięcie odpowiedzialności karnej. Żeby tak jednak było, muszą być spełnione następujące warunki: posiadana ilość narkotyków była nieznaczna; zatrzymany posiadał narkotyki na potrzeby własne, a więc nie zamierzał nimi handlować; orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości. W tym kontekście należy dodać, iż organy ścigania mają prawo do umorzenia postępowania, nie zaś obowiązek. Nie jest więc tak, że jeśli spełnione są trzy wyżej wymienione warunki, to sprawa musi zakończyć się szczęśliwie dla oskarżonego. To nic pewnego – a raczej szansa na korzystne rozstrzygnięcie. POSIADANIE NARKOTYKÓW NA WŁASNY UŻYTEK Sprawdźmy teraz, jakie kary grożą za posiadanie narkotyków. Jaka kara grozi za posiadanie narkotyków? W ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii przewidziano katalog sankcji karnych za posiadanie środków odurzających lub substancji psychotropowych (art. 62). Należy jednak zwrócić uwagę, że inaczej wygląda problem odpowiedzialności za ten czyn osób dorosłych, a inaczej nieletnich. Omówię to zagadnienie poniżej. Dla dorosłego Zasadniczą karą przewidzianą za posiadanie narkotyków przez dorosłego jest pozbawienie wolności do lat 3. Jeżeli jednak dana osoba posiada znaczną ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, wówczas kara pozbawienia wolności może wynieść od roku aż do 10 lat. Jeśli natomiast zachodzi wypadek mniejszej wagi, sprawca podlega: karze grzywny, karze ograniczenia wolności, albo karze pozbawienia wolności do 1 roku. Jak widzisz, bardzo wiele zależy od tego, jaką kwalifikację czynu przyjmie sąd. W tym miejscu warto wyjaśnić pewne pojęcia. Otóż poprzez znaczną ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych należy rozumieć taką ilość, która może posłużyć do odurzenia kilkudziesięciu osób, czyli co najmniej 20 (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 7 lipca 2020 r., syn. akt II AKa 353/19). Niekiedy również liczba 100 porcji narkotyków jest uznawana za znaczną ilość. W praktyce jest to przedział między 20 a 100. Sąd rozpoznając sprawę, uwzględnia również rodzaj substancji, a także sytuację oskarżonego – czy jest on osobą uzależnioną, czy był uprzednio karany, czy posiadane przez niego narkotyki przeznaczone były na handel. Wypadek mniejszej wagi posiadania narkotyków Z kolei wypadek mniejszej wagi to sytuacja, w której oskarżony posiadał niewielką ilość narkotyków na własny użytek. Co ważne, w takich przypadkach można niekiedy liczyć na warunkowe umorzenie postępowania, co oznacza, że sąd nie wymierza kary, uznając przy tym, że takie rozwiązanie byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu oraz stopień jego szkodliwości społecznej. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 11 kwietnia 2019 roku (sygn. akt II AKa 41/19), w którym wyjaśniono, iż popełniony przez oskarżonego czyn może być uznany za wypadek mniejszej wagi, jeśli ilość udzielonej przez niego osobom małoletnim marihuany była nieznaczna. Osiągnięta przez niego korzyść majątkowa była niewielka. Również skala jego przestępczej działalności była niewielka. Incydentalnie odsprzedawał małe dawki środka odurzającego, a osiągnięta korzyść majątkowa miała raczej dla niego charakter okazjonalny. Nie działał on w sposób zorganizowany. Okres objęty zarzutem stanowił krótki epizod w życiu oskarżonego. Ponadto udzielał on środka odurzającego w postaci marihuany, a więc narkotyku zaliczanego do tak zwanych „miękkich” narkotyków. Jego zażywanie nie niesie za sobą poważnych skutków zdrowotnych. Należy przypomnieć, że o wymiarze kary zawsze decyduje sąd. Orzekając w danej sprawie, bierze on pod uwagę całokształt jej okoliczności. JAKA KARA ZA POSIADANIE NARKOTYKÓW Dla nieletniego Zgodnie z przepisami Kodeksu karnego do odpowiedzialności karnej może zostać pociągnięta osoba, która ukończyła 17. rok życia. Natomiast jeżeli czynu zabronionego dopuścił się nieletni, który ukończył 13. rok życia, sprawa zostaje skierowana do sądu rodzinnego. Należy zwrócić uwagę, że sąd rodzinny nie może wymierzyć nieletniemu kary. Może jednak zastosować wobec niego środki wychowawcze i poprawcze, które zostały umieszczone w art. 6 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich. Ich katalog jest następujący: udzielenie upomnienia; zobowiązanie do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia; ustanowienie nadzoru odpowiedzialnego rodziców lub opiekuna; ustanowienie nadzoru organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania – udzielających poręczenia za nieletniego; zastosowanie nadzoru kuratora; skierowanie do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją; orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów; orzeczenie przepadku rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego; umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim; umieszczenie w zakładzie poprawczym. To jednak nie wszystko, albowiem sąd rodzinny może również nałożyć na rodziców lub opiekunów nieletniego pewne obowiązki. Dotyczą one poprawienia warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a ponadto do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno-pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, a także lekarzem lub zakładem leczniczym. Zobacz także: Adwokat Poznań, Adwokat Wolsztyn, Adwokat Grudziądz Czy wiesz, jak zachować się w razie zatrzymania przez Policję? Za chwilę Ci to wyjaśnię. Co zrobić w razie zatrzymania przez Policję za posiadanie narkotyków? Zatrzymanie przez Policję nie jest przyjemnym doświadczeniem, warto więc wiedzieć, jak zachować się w takiej sytuacji. Przede wszystkim należy zachować spokój i wykonywać polecenia funkcjonariuszy. Policjant, który dokonuje zatrzymania, ma obowiązek podać swoje imię i nazwisko, stopień służbowy i podstawę prawną oraz przyczynę podejmowanych czynności, natomiast jeżeli jest on nieumundurowany, ma obowiązek okazać legitymację służbową w sposób umożliwiający zanotowanie danych, jakie są w niej zawarte. W razie zatrzymania masz prawo do kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym, w tym również prawo do bezpośredniej rozmowy z nim. Policjant może być przy tym obecny jedynie w wyjątkowych sytuacjach. O swoim zatrzymaniu masz prawo zawiadomić osobę najbliższą, pracodawcę, uczelnię bądź szkołę. Nie musisz odpowiadać na żadne pytania zadawane przez funkcjonariuszy, ani podpisywać dokumentów przez nich przedkładanych. Zdecydowanie lepiej jest złożyć wyjaśnienia po konsultacji z prawnikiem. Pamiętaj, że zatrzymanie nie może trwać dłużej niż 48 godzin. Następnie organ, który go dokonał, musi zwolnić zatrzymanego albo zwrócić się do sądu rejonowego z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania na określony czas (nie dłuższy niż 3 miesiące). Ten ma 24 godziny na rozpoznanie wniosku podjęcie decyzji w kwestii zwolnienia zatrzymanego albo zastosowania wobec niego tymczasowego aresztowania. Co ważne, od postanowienia w tym przedmiocie możesz wnieść zażalenie do sądu okręgowego. Masz na to 7 dni. Zobacz także: Prawa osoby zatrzymanej A jak należy się zachować w sytuacji aresztowania? Co zrobić w razie aresztowania za narkotyki? Tymczasowe aresztowanie jest środkiem zapobiegawczym, o zastosowaniu którego decyduje sąd, jeżeli inne tego rodzaju środki okazują się niewystarczające. Chodzi tutaj o takie sytuacje jak: uzasadniona obawa ucieczki lub ukrycia się podejrzanego, zwłaszcza wtedy, gdy nie można ustalić jego tożsamości, albo nie ma on w kraju stałego miejsca pobytu; uzasadniona obawa, że podejrzany będzie nakłaniał do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień, albo w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne; zagrożenie podejrzanemu wysoką karą, w szczególności, jeśli zarzuca mu się popełnienie zbrodni lub występku zagrożonego karą pozbawienia wolności, której górna granica wynosi co najmniej 8 lat, albo gdy sąd I instancji skazał oskarżonego na karę nie niższą niż 3 lata; uzasadniona obawa, że podejrzany, któremu zarzucono popełnienie zbrodni lub umyślnego występku, popełni przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub bezpieczeństwu powszechnemu, zwłaszcza gdy popełnieniem takiego przestępstwa groził. Organ, który dokonał tymczasowego aresztowania, musi wskazać podstawę zastosowania tego środka, a także zawiadomić o tym fakcie osobę najbliższą aresztowanego albo tę, którą on wskaże. Niezwykle istotnymi uprawnieniami aresztowanego jest możliwość kontaktu z obrońcą (adwokatem lub radcą prawnym) oraz złożenie zażalenia. POSIADANIE NARKOTYKÓW – JAK SIĘ BRONIĆ Jeżeli zostałeś oskarżony o posiadanie narkotyków, powinieneś podjąć stanowcze działania mające na celu ochronę Twoich interesów. Pamiętaj, nie ma jednolitej linii obrony! Sposób obrony zależy od konkretnych okoliczności Twojej sprawy! Istotne będą okoliczności zatrzymania, ilość posiadanego „towaru”, czy zarządzono przeszukanie Twojego mieszkania, rodzaj narkotyków, które miałeś przy sobie, miejsce, w którym Cię zatrzymano, czy było to pierwsze, czy kolejne zatrzymanie, czy stwierdzono obecność narkotyków w Twoim organizmie. Jedną z najpopularniejszych linii obrony jest, że miałeś zabronione substancje wyłącznie na własny użytek. Jeżeli policjanci wykonali narkotest, warto zakwestionować jego wiarygodność. Można nawet żądać sporządzenia opinii przez biegłego toksykologa. Warto też zwrócić również uwagę na masę znalezionych u Ciebie substancji. Policjanci zazwyczaj podają masę brutto, a więc z opakowaniem, co jest niezgodne ze stanem faktycznym. Można też zakwestionować liczbę „działek”, jakie można przyjąć z partii zatrzymanego przez Ciebie specyfiku. A od tego może już zależeć kwalifikacja prawna czynu (a więc i wysokość kary!). Pamiętaj, że bycie oskarżonym nie jest przyjemnym doświadczeniem. Z tego względu warto ustanowić obrońcę w postaci adwokata lub radcy prawnego. Doświadczony prawnik oceni Twoją sytuację procesową, a co za tym pomoże Ci przygotować odpowiednią linię obrony. Ponadto podpowie, czy w danym przypadku warto skorzystać z instytucji dobrowolnego poddania się karze, czy też lepiej walczyć o swoją niewinność. Czy Ty lub Twój bliski potrzebujesz pomocy adwokata? Jeśli chciałbyś skorzystać z mojej pomocy, zapraszam do kontaktu. Działam na terenie takich miast jak: Poznań, Luboń, Gniezno, Śrem, Środa Wielkopolska, Grodzisk Wielkopolski, Swarzędz, Leszno, Piła, Kościan, Jarocin, Września oraz Wolsztyn. Posiadam także oddział w Świeciu, pracując w takich miejscowościach jak Grudziądz, Chełmno i Tuchola. W trudnych sprawach działam w CAŁEJ POLSCE! Umów się na konsultację! Adwokat Marlena Słupińska-Strysik e-mail: biuro@ tel. 61 646 00 40 tel. 68 419 00 45 tel. 52 511 00 65 UWAGA! W powyższy artykuł nie stanowi porady prawnej ani jej substytutu. Nie może też stanowić inspiracji do obrony w procesie karnym. Jeśli jesteś oskarżony w sprawie karnej koniecznie skontaktuj się z adwokatem! Komentarze: Posiadanie narkotyków jako przestępstwo w prawie karnym W Polsce posiadanie narkotyków np. marihuany, nawet na własny użytek stanowi przestępstwo. Podstawą odpowiedzialności karnej za ten czyn jest art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (dalej Omawiany przepis przewiduje odpowiedzialność karną za samo posiadanie narkotyków (środków odurzających lub substancji psychotropowych). Ustawa przewiduje 3 „warianty” popełnienia wskazanego czynu. Obok typu podstawowego polegającego po prostu na posiadaniu narkotyku, sprawca może odpowiedzieć za posiadanie znacznej ilości lub za tzw. „wypadek mniejszej wagi”. Posiadanie narkotyków – na czym polega przestępstwo? W pierwszej kolejności należy odpowiedzieć na pytanie co znaczy określenie, że sprawca „posiada” narkotyk. Zwrot „posiada” na gruncie prawa karnego oznacza to samo co potoczne słowo „ma” a więc każde faktyczne władztwo nad rzeczą. Często, zwłaszcza na forach internetowych można spotkać się z opinią, że spożywanie narkotyku już nie jest już jego karalnym posiadaniem. W orzecznictwie przyjmuje się jednak bardziej restrykcyjny pogląd zgodnie, z którym posiadaniem jest także posiadanie w celu niezwłocznego spożycia narkotyku. Sprawca nie poniesie jednak odpowiedzialności karnej za już spożyty narkotyk. Przyjmuje się, że karalnym posiadaniem jest posiadanie co najmniej takiej ilości narkotyku, która przynajmniej teoretycznie jest w stanie odurzyć jedną osobę np. 0,1-0,2 grama marihuany. Znaczna ilość narkotyków Surowszą odpowiedzialność przewidziano wobec sprawcy posiadającego „znaczną ilość” narkotyku. Ustawa nie precyzuje jednak jaką ilość uznać należy za zaczną, odpowiedzi należy szukać w rozstrzygnięciach sądów. Podstawowym kryterium jest oczywiście ilość danego środka odurzającego. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż nie ustala się ilości „czystego narkotyku” albowiem jako taki nie występuje on w obrocie, dokonuje się zważenia posiadanego narkotyku, uwzględniając także wagę znajdujących się w nim „wypełniaczy”. Można spotkać także pogląd, zgodnie z którym aby ocenić czy dana ilość jest znaczna należy wziąć pod uwagę również rodzaj środka i cel w jakim jest on posiadany. Z tej przyczyny „znaczna ilość” traktowana jest różnie, choć bezpiecznym jest przyjęcie, że jest to ilość wystarczająca do jednorazowego odurzenia kilkuset osób. Kiedy mamy do czynienia z wypadkiem mniejszej wagi? Bardziej skomplikowane jest ustalenie czy mamy do czynienia z tzw. „wypadkiem mniejszej wagi”. Tutaj obok ilości i rodzaju posiadanego środka pod uwagę bierze się także całokształt okoliczności wypadku. Mówiąc prościej ocenia się w jakim stopniu dany wypadek posiadania jest społecznie szkodliwy, pod uwagę bierze się motywację sprawcy np. posiadanie narkotyku na własny użytek, a także wpływ tego posiadania na sprawcę i jego otoczenie – czy narkotyk odgrywał w życiu sprawcy istotną rolę, czy jakkolwiek posiadanie przez sprawcę narkotyku negatywnie wpłynęło na jego otoczenie. Obok omawianego wypadku mniejszej wagi jeszcze bardziej korzystne dla sprawcy rozwiązanie bo umożliwiające umorzenie postępowania rozwiązanie przyjęto w odniesieniu do posiadania nieznacznej ilości narkotyku przeznaczonego na użytek własny. Więcej na ten temat we wpisie Kiedy można umorzyć postępowanie w sprawie o posiadanie narkotyków? Art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii 1. Kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. 2. Jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w ust. 1, jest znaczna ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Co jeszcze powinieneś wiedzieć o przestępstwie posiadania narkotyków? Zostałeś oskarżony o przestępstwo? Koniecznie przeczytaj poniższe artykuły: Dobrowolne poddanie się odpowiedzialności i skazanie bez rozprawy Warunkowe umorzenie postępowania karnego Warunkowe zawieszenie wykonania kary Na czym polega kara ograniczenia wolności Kto może być obrońcą oskarżonego Co jest „legalne”?Co do zasady posiadanie narkotyków, czyli środków odurzających, jest w naszym kraju zabronione. Mówi o tym ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, a dokładnie art. 62 tej ustawy. Zgodnie z nim „kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.” Okazuje się, że ustawodawca przewidział od tej zasady wyjątek, który stanowi, że „jeżeli przedmiotem czynu (…), są środki odurzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy, postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości.” Co to oznacza w praktyce?W polskim prawie brakuje wyjaśnienia słowa „ilości nieznacznej przeznaczonej na własny użytek”. Skąd zatem dowiedzieć się jaka ilość posiadanych narkotyków stanowi nieznaczną ilość, przeznaczoną na własny użytek? Odpowiedzi trzeba szukać w orzecznictwie sądów oraz w praktyce prawniczej, czyli w doświadczeniu mecenasów prowadzących takie przykładu w jednym z wyroków na ten temat sąd stwierdził, że: „przesłanką bezwarunkowego umorzenia postępowania jest taka ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych, którą należy ocenić jako nieznaczną”. Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia „nieznacznej ilości” środków odurzających lub substancji psychotropowych użytego w cyt. przepisie. Wobec braku definicji legalnej interpretując wyrażenie „nieznaczna ilość” użyte w art. 62a ustawy należy odwołać się do jego znaczenia językowego. Z tego punktu widzenia przez sformułowanie „nieznaczny” rozumie się niewielki, błahy. Na potrzeby niniejszych rozważań oznacza to zatem, że ilość środków odurzających lub substancji psychotropowych wymagana dla zastosowania instytucji przewidzianej w art. 62a powinna być niewielka, mała. Ilość substancji będąca przedmiotem czynu zabronionego określonego w art. 62 ust. 1 lub 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, aby mogła być uznana za niewielką, nie powinna przekraczać kilku rozumienia nieznacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych jako przesłanki uregulowanej w art. 62a musi jednak uwzględniać nie tylko kryterium ilościowe odwołujące się do wagi tych substancji, ale również kryterium interpretacji wyrażenia „nieznacznej ilości” jako przesłanki instytucji określonej w art. 62a nie należy ograniczać się tylko do wagi środków odurzających i substancji psychotropowych, gdyż należy również uwzględnić stężenie zabezpieczonej substancji pozwalające ocenić, ile można z niej zrobić jednorazowych dawek tej substancji. W celu ustalenia znaczenia pojęcia nieznacznej ilości środków odurzających lub substancji psychotropowych należy uwzględnić również – oprócz wymienionych kryteriów ilościowego i jakościowego – kryterium proporcji ilości zabezpieczonych substancji do potrzeb sprawcy.”Podsumowując powyższe, pamiętać należy, iż przed wydaniem przez organ prowadzący postępowanie decyzji w przedmiocie umorzenia postępowania przeciwko osobie, która posiadała środki odurzające, należy wziąć pod uwagę:Ilość posiadanych narkotyków, czyli ich posiadanych narkotyków, czyli ich rodzaj oraz ile z nich można zrobić tak zwanych czyli stosunek ilości narkotyków do potrzeb popełnienia szkodliwości spełnienie wyżej wymienionych przesłanek pozwoli na skorzystanie z dobrodziejstwa umorzenia postępowania prowadzonego przeciwko osobie, która posiadała środki odurzające lub substancje psychotropowe, popularnie zwany narkotykami. Wyżej przedstawione zagadnienie jest o wiele bardziej skomplikowane, niż może się wydawać. Jeśli z jakiś powodów okaże się, że nie będzie możliwym zastosowanie umorzenia postępowania, to wtenczas należy rozważyć zawarcie ugody z prokuratorem, czyli zakończyć postępowanie w sposób razie potrzeby uzyskania dodatkowych informacji zapraszam do kontaktu. Radca prawny Tomasz Ruman

kara za posiadanie narkotyków na własny użytek